
Νίκος Περιστιάνης
Ο Ν. Περιστιάνης είναι κάτοχος πτυχίου Κοινωνιολογίας και Οικονομικών (Πανεπιστήμιο Κεντ, Ηνωμ. Βασίλειο), μεταπτυχιακού στην Εκπαίδευση (M.Ed., Trenton State, ΗΠΑ), και διδακτορικού στην Κοινωνιολογία (Πανεπιστήμιο Middlesex, Ηνωμ. Βασίλειο).
Η προσφορά του Ν. Περιστιάνη επικεντρώθηκε στον τομέα της παραγωγής και διάδοσης της γνώσης, καθώς και στην ενίσχυση των ΜΚΟ και της κοινωνίας των πολιτών, μέσα από τη δημιουργία και στήριξη σχετικών θεσμών και με στόχο τη βελτίωση της ζωής των ανθρώπων. Με την περάτωση των σπουδών του ασχολήθηκε με την τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Κύπρο και το 1981 ανέλαβε την ηγεσία του νεοσύστατου Intercollege, βοηθώντας το να αναδειχθεί στο μεγαλύτερο μη-κρατικό εκπαιδευτικό ίδρυμα της Κύπρου. Στη συνέχεια, ηγήθηκε της διαδικασίας ίδρυσης και λειτουργίας του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, το οποίο και διηύθυνε στα αρχικά ζωτικά του χρόνια (2007-2016).
Παράλληλα με την ενασχόλησή του με την τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Κύπρο, ο Ν. Περιστιάνης συμμετείχε ενεργά στην ίδρυση και ανάπτυξη διεθνών πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, όπως του Πανεπιστημίου Galen, στο Belize (Κεντρική Αμερική), του UNICAF, ενός ψηφιακού Πανεπιστημίου που εξυπηρετεί τις ανάγκες φοιτητών στις αναπτυσσόμενες χώρες, κυρίως της Αφρικής, καθώς και του Admiralty University (ADUN), στη Νιγηρία.
Ο Ν. Περιστιάνης συνεισέφερε στη σύσταση και ανάπτυξη αριθμού ιδρυμάτων έρευνας και ΜΚΟ, όπως του Ινστιτούτου Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ΙΜΜΕ), του Μεσογειακού Ινστιτούτου Σπουδών για το Φύλο (MIGS), του Κέντρου Λόγου και Ευφυΐας, καθώς και του Συστημικού Ινστιτούτου Κύπρου. Υπήρξε επίσης, ένας από τους ιδρυτές της ΜΚΟ Πολιτείας, που έχει στόχο την ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών στην Κύπρο, και είναι συμπρόεδρος του Cyprus Academic Dialogue (CAD) ενός δικοινοτικού οργανισμού που προωθεί τον διάλογο για την επίλυση εθνοτικών συγκρούσεων.
Ο Ν. Περιστιάνης συμμετέχει συστηματικά στην έρευνα και στο δημόσιο διάλογο, ως κοινωνιολόγος. Υπηρέτησε ως πρώτος Πρόεδρος του Συνδέσμου Κοινωνιολόγων Κύπρου (1996-2009), και έχει συμβάλει στην εκλαΐκευση της κοινωνιολογικής σκέψης μέσω δημόσιων διαλέξεων και της συμμετοχής του σε ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά προγράμματα, καθώς και, ως συνεργάτης σε εφημερίδες και άλλα έντυπα.

